Anzac day…

Hier even een foto van de Anzac Day service in Lyttelton. Het klinkt als wellicht als ‘n soort prozac -dag, maar vrijdag 25 April is wel degelijk een officiele vrije dag. De kransen zijn gelegd, de speeches gedaan en hier gaat de vlag half stok onder begeleiding van de Last Post op de trompet. De man in de witte jurk is onze Chaplain, reverend Neil Struthers, vicar of The Holy Trinity Anglican Church. Hij sprak over verdraagzaamheid tegenwoordig, een voorbeeldje in het agressieve verkeer, als we daar nou eens mee zouden beginnen om elkaar meer ruimte te geven en te stoppen voor voetgangers ook als ze niet bij een zebra staan.

Allemaal best indrukwekkend en ik heb voor het eerst het volkslied in Maori meegezongen:

God defend New Zealand

E Ihoa atua  – God of Nations, at thy feet

O nga iwi matou ra  – In the bonds of love we meet

Ata whakaronga na  – Hear our voices we entreat

Me aroha noa  – God defend our free land

Kia hua ko te pai  – Guard Pacific’s triple star

Kia tau to ata whai  – From the shafts of strife and war

Mana aki tiamai  – Make her praises heard afar

Aotearoa  – God defend New Zealand

Hier nog een foto van de start van de mars van het havenkantoor naar het momument, echt 5 min lopen volgens mij. We begonnen te laat en niet iedereen liep even netjes in het gelid, typisch kiwi: relax. En deze man deed nog wel zo zijn best om alles in echt militair gereel te laten verlopen.