windhangen…

Hier ma’s geliefde Brighton Pier op de achtergrond. De foto is genomen in de week dat ze op het Noordereiland hevige rukwinden en regen hebben gehad. De cyclone kwam ook even gedag zeggen op het Zuidereiland, en dus laten Henny en ik ons rusten op de wind, we hangen letterlijk achterover in de harde wind. Ab en Henny wilden gaan zwemmen maar dat hebben we die dag dus maar niet gedaan.

rainy day…

Ja, het regent hier dus ook wel eens. Meestal is het drizzle. Dat klinkt lief maar je wordt toch gewoon zeiknat. Deze keer was het cyclone Betty of wat haar naam dan ook mogen zijn. Rukwinden van 80 km per uur (nee ik overdrijf niet) en de regen kletterde tegen je gezicht. Ik was een ware attractie in mijn regenpakje met boodschappen op mijn rare hoge fiets. Een meneer was zo geconcentreerd naar mij aan het staren dat zijn auto afsloeg bij het voorzichtig optrekken bij het stoplicht.

Ik had liever niet gehad dat mijn ome Ab deze foto maakte, want ik schrijf altijd zo leuk over een lekkere zomer hier met veel zon en plezier, maar nu moest ik bekennen dat het hier ook wel eens een dag regent.

Gelukkig was het de volgende dag al over. Geen regen en de dag erna weer gewoon 24 graden met lekker zonnetje en dat houden we zo nog even vol dagelijks deze zomer 2008.

kerst 2007…

Kerst en oud en nieuw in het Noorden van het Zuider Eiland was weer eens een goed idee. De zomer werkte lekker mee. We hadden al een hete lente achter de rug maar de zomer ging met dezelfde vaart verder : HEERLIJK !!

Zo ga ik 2008 lekker bruin in. Niet teveel natuurlijk, want de UV-filter waarschuwing was vandaag 9 ( op ‘n schaal van 10 ) dus schaduw tussen 11 a.m. en 4 p.m. Maar ja, toen liep ik net over Goat Bay, dat je alleen per voet ( of per boot ) kunt bereiken… Zaterdagmiddag half drie toen, zo begreep ik de helft van Nederland in de file voor de Ikea stond. De kinderen waren aan het spelen, de vrouwen aan het zonnen en de mannen kwamen per boot de lunch brengen.
Zondagmiddag half twee, wandelde ik via de kustroute bergje op : zie dit onderstaande uitzicht op Wainui Bay:

Naar beneden wandel ik een verlaten strand op. Tussen rotsen door, in verlaten baai. Zwemmen, zonnen en lol trappen met ( ik heb ze geteld, al de kiwi’s die die middag ook op ‘t strand waren ) 13 ! mensen. Je begrijpt het was best druk op de parkeerplaats die middag.

Heb ook nog ‘n foto gemaakt van Abel Tasman monument, 2 keer voorbij gereden want ik dacht iedere keer dat het een bord was om te zeggen dat je in het park bent, ja dat weet ik nu wel. Het ligt tussen Golden Bay ( door Tasman ‘moordenaars baai’ genoemd want de Maori’s namen vier man bemanning voor de lunch van hem ) en Lugar Bay ( gezwommen vandaag en het water is niet eens superkoud, was dus ook heerlijk, zijn we al jaloers ? ). Eigenlijk is het monument niet meer dan een eenvouding witte pilaar, met een gedenksteen. De kiwi’s die het bezochten vandaag vonden dat nou juist mooi, eenvoudig en simpel. Zij vonden het indrukwekkend. Ik vond het vooral leuk om een foto te maken en het verhaaltje erbij te lezen. Seen it, done it.

En och, wat lees ik nu weer ?

In 2007 werd 65 procent van de conducteurs of chauffeurs bedreigd, bestolen of
mishandeld.

Hallo: 65 procent, zo veel. De conducteur als meest gevaarlijk beroep. Gedragen jullie je een beetje in de trein zeg !

En dan heb ik dus ook een nieuw woord geleerd: file zwaarte… Waren Koot en de Bie nog maar op de buis.

* Steeds langere files buiten spitsuur

Automobilisten staan steeds vaker buiten de spits in de file. Volgens
de ANWB nam de filezwaarte tussen tien uur ’s ochtends en half vier ’s
middags met bijna 23 procent toe. De filezwaarte is de lengte van de
file maal de duur.

Plannen voor 2008 :sparen voor een bach ( huisje aan het strand, spreek uit batch; zo genoemd omdat het een huisje lijkt voor een vrijgezel een batchelor, je kunt er je kont niet keren… ). En er moet ook weer iets veranderen volgend jaar. Ik weet nog niet wat, maar daar kom ik nog wel op….2008 wordt vast een goed en leuk jaar, ik voel het. Dus iedereen alvast een gezellig ouderjaarsavond gewenst ( ik mag dan wel strand, zon en paradijs hebben, maar ze hebben hier geen oliebollen… )

zie ginds komt…

Ging vandaag naar Kees van Dam. Die heeft hier een Hollandse winkel ( ma je moet de groeten hebben van hem en van Winnie die heeft vandaag gebeld ) om pepernoten en taai-taai te kopen. Ik dacht leuk mijn collega’s te trakteren. Is het schip is te laat ! AH kon al helemaal niet op tijd leveren, maar een tussenwinkel in Australie wel. Aankomst 5 Dec. ! ‘Bel even van te voren of ik ze heb’, zei Kees en ‘dan blijf ik langer open voor je, kun je het na je werk ophalen’. Omdat ik zulk leuk werk doe via de radio voor de Hollandse gemeenschap, vond Kees, kreeg ik nog gratis chocolaatjes van hem. Lief hè ?

city to surf…

Blijven lachen! Is ze niet schattig. Deze, inmiddels beroemde beelden van spelende kinderen, staan nu in en rondom het Art Centre in Christchurch. En de zon schijnt nog steeds hier, afgelopen vrijdag eerste dag winter en 20 graden ! Kijk dat noem ik een goede start van het seizoen…

Dus de herfst is voorbij. Mijn lente depressie valt hier precies in de herfst dus nog een reden waarom ik hier beter op mijn plaats ben ?! En waarom ik lange tijd niet(s) zo veel van mij heb laten horen. Verder had ik het ook gewoon druk met werk, twee studies en “outdoor activities”.

Heel erg bedankt allemaal voor de kaartjes, sms’ en en kado ’s met mijn verjaardag.

Dikke kus voor jullie moeite om iets te sturen en voor de prachtige kado’s en lieve woordjes.

En voor iedereen die mij (de afgelopen tijd) vergeten is ? Fraai hoor ! Schrijf in je agenda 16 mei 2008 Norma 40 jaar (6 mei groot kado versturen, want het duurt namelijk tien dagen voor dat de postie hier dan bij mij aan klopt).

Ik was bezig met wat andere foto’s van mijn City to Surf loop (ja, Koos het is dan wel geen marathon, maar toch heb ik ook een goede tijd neergezet en het was hier toen ook bloedheet) en van mijn graduation (ouderwetse klasse foto) omdat ik met mijn traininggroep officieel de training voor case manager heb afgesloten.

Verder wat bla bla over wat ik beleefd heb hier en hoe het nu gaat met Noor in het verre kiwi bestaan. Dus er volgt binnenkort meer. Wellicht in mijn eerste echte weblog/homepage, want Erik is zo goed geweest om iets te maken voor mij, maar jullie kennen mij, ik weet dan weer niet hoe ik daar technisch mee om moet gaan, en neeeee Sipke en neee Jan en neee Erik ik heb nog geen skype en ook geen broadband (ADSL) dus alles gaat ‘vooroorlogs’ op laptop en met inbellen. Ik kan dus ook geen video’s bekijken via het net, wat het lastig maakt om al het goede werk dat jullie natuurlijk uitzenden op de tv en radio hier te bekijken. Sorry guys.

Ik ben dit weekend in Wellington (YAHOO shoppen!!) ,onder andere voor een vergadering op de ambassade. Ze willen een Nederlands evenement organiseren eind van dit jaar ergens in Nieuw Zeeland om te discussieren over de Nederlanders en ‘onze’ cultuur hier. En ik ben namens ECHO radio uitgenodigd. Ben benieuwd hoe dat gaat verlopen. Meer daarover in de volgende ‘post’ !

Mis jullie nog steeds enorm en veel plezier in jullie zomer!!

Kus Norma

Van onze redacteuren…

Het eerste ‘postje’ hier is van Anders…
Tja, soms weet je niet wat je moet geven voor iemands verjaardag.
Wéér ‘n fles Juttersbitter ?
Nee, en we kunnen ook al niet langskomen vanwege onze rusjes.
Dus zo maar even…
Doe ermee wat je wilt !
We zijn benieuwd…