Stewart island…

Ik heb geen zeebenen. Dat weet iedereen. En dat blijkt maar weer ‘ns op de ferry naar Stewart Island. Aan dek zitten kan niet. Je zou ook zeiknat worden. 3 – 4 Meter hoge golven rollen langszij, een echte muur van water. Wel even wat anders dan een overtochtje Ameland…
Eenmaal op ‘t eiland (kotsmisselijk) voelt ‘t wel gelijk vertrouwd. Net Terschelling ;-) Een echt eilandklimaat (het waait ‘de schapen stront van de dijk’), uitermate gezellig, gastvrije bewoners (alle 390) en leuke tourist traps winkeltjes. Maar natuurlijk kwamen we voor de populatie van 20.000 kiwi ’s. Tenslotte staat Stewart Island bekend als the birding capital of New Zealand and home of the Kiwi ! ( klik )
Helaas waren ze toen jullie correspondent er was ( met ome Ab & tante Henny ) nét even weg. Alle 20.000. Klotevogels…

view…

Wanneer je bij mij in de straat linksaf gaat, loop je Cashmere wijk in. Je gaat de berg op, voorbij de huizen is het gras groen en blijf je klimmen steeds verder omhoog totdat je boven aan Port Hills bent. Achter de berg ligt dan de haven van Lyttelton. Voor je ligt de stad, gebouwd op moerassige grond. Rechts zie je de oceaan en het strand van Sumner en New Brighton…
mooi hè ?

time off…

Gisteren was het precies 3 jaar geleden, dat ik in Nieuw Zeeland voet aan wal zette, om ‘voorgoed’ te blijven. Tijd voor celebration & some time off ! Dus rijd ik naar Dunedin, 360 km south. Het weer is goed, 18 ° C en ( ’s middags ) onbewolkt. Vanuit de stad gaat ‘t rechtaf de Peninsula Portobello Road op met links ‘Otago Harbour‘. Koffie bij ‘Taiaroa Head‘, bij de wereldberoemde welbekende albatros kolonie. Van hier naar Larnach Castle, dankzij ‘n stukje Keltische geschiedenis en veel Ieren en Schotten hier, het enige kasteel in New Zealand.
Ik vermaak me uitstekend; het is geweldig toerist te zijn in m ‘n ‘eigen’ land !
En zo rijdend door dit prachtige ruige landschap, denk ik : “NOOIT meer terug naar vierbaanswegen ! “.